Özne ve yüklem cümlenin temel taşlarıdır,
Lakin sıfat ve zarflar o basitliğe anlam katarlar.
Aynı hayat gibi değil mi, düşünsenize?
Aile ve sağlık aslolandır, onlar olmadan olmaz.
İş güç eş dost ise hayatımızı daha güzel kurgulamamız için birer araç.
...
Cümlelerim zengindir benim. Uzun uzadıya derli toplu yazarım.
Noktalama işaretleri arkadaşımdır, sonunu getiremem sayelerinde.
Ama gel görki bu dikişi hayatta tutturamadım bir türlü.
Sürekli bi yarım kalmış cümle misali savrulup duruyorum yazgımda.
6 yorum:
Boyunuzdan buyuk cikarimlar yapip, iste budur misali onunuze koymayiniz hanimefendi. Hayatin hazirlik sinifindasiniz henuz, ister Ingilizce olsun istersen Turkce. Ne kadar yabanci olacagina kendin karar ver =)
Aslında şikayet ediyor gibi görünsem de, şuaralar tıkırında gidiyor her şey. :) Ayrıca hayatın o hazırlık sınıfını, ister İngilizce ister Türkçe, veremeyeceğim ben sanırım. "Ders almak" benim başarılı olamadığım bir konu çünkü, maalesef. :)
Benim gibi bir ruh anarsistine mi soyluyorsun bunu? =) Ders almayi bilmemek, sevmemek hmm, hic yabanci gelmiyor bu durus bana. Yazdiklarimi cok bilmislik olarak algilama. Kac yasinda oldugunu bilmiyorum ama senden ''sadece'' 1 bilemedin 2 adim onde olduguma inaniyorum ve hayatla ilgili en iyi bildigim sey zamanin cok cabuk gectigi. Kalan bolumleri henuz bende pratik asamasindayim =) ve evet blogunu okuyorum, firsat buldukca, yalniz degilsin buralarda.
21 yaşında, üniversite son sınıf öğrencisiyim. Sözde tabi, bana beni sorarsan, daha çocuk aklına, yüreğine sahip, fakat bunun zararını çok gördüğünden, artık göstermeme çabası içine düşüp, asıl olduğu kişiyle, dışarıya yansıttığı kişi arasında sıkışıp kalmış, bocalamaktan yorulup çıkış yolunu da bu sefer farklı olur belki yalanıyla kendini tekrar tekrar kandırmakta bulan küçük bi kız çocuğu derim kendim için. :) Ve haklısın, zaman geçip gidiyor hızla. "Çok teşekkür ederim"...
Son siniftayken ayni duygulari ben de tasirdim ve sebebinin su oldugunu dusunuyorum; ''bir adim ilerisi artik gercek hayat, bir adim gerisi ise yahu ne kadar cabuk gecti bunca zaman'' karmasasi var su an ortada. Bu zamana kadar nokta atisi yapilmasi gereken hedefler vardi ama bundan sonrasi biraz havada degil mi? Yani universite kazanilacak, kazanildi, vizeler finaller halledilecek, halledildi ve simdi iste tam cizginin diger tarafina gecmek uzeresin. Korkma, cok dusunme, kurma kafanda, cizginin diger tarafinda da hayat gayet guzel sekilde devam ediyor. Ben gectim, oradan biliyorum =) Sevgiler.
Evet o da var tabiki. "Ee napacam ben şimdi" kaygısı... Düzenim değişecek komple birkaç aya, aynı havayı soluduğun insanlar, her gün geçtiğim yollar, sabah uyanma saatlerim, sorumluluklarım, zorunluluklarım. Hayatım yerinden oynayacak ve geriye de hiçbir şey kalmayacakmış gibi geliyor. Sanki boşuna nefes almışım bunca zaman. Saçmalıyorum değil mi? Umarım benim için de yolunda gider her şey...
Yorum Gönder