Akşam vakti dışarı çıkmayı seven biri olmadım hiç. Bunun nedeni bunu çokta matah bir şey olarak görmememden kaynaklı sanırım. Ha çıkmıyor muyum, elbette ki çıkıyorum. Lakin bu daha çok çalışan arkadaş varlığından kaynaklı. Onlar çıkıyor 7'de 8'de, benim gibi öğrenci değiller ki, görüşmek istiyorsan mecbursun. Gene de bazen öyle zor geliyor ki şu akşamın soğuğunda dışarı çıkmak, otobüs beklemek, trafiğe takılmak... Üşengeçliğinden eğitim öğretim hayatı boyunca mezuniyetlerine bile katılmamış biriyim ben, siz düşünün naasıl bir külfet bu... Nazım geçen insanlara "Güzelyalı'da buluşsak?" diyorum genelde; diyemediklerimle de iyi günümdeysem...
Not: Yandaki fotoğraf İzmir'den gece manzarası. İnsanın çıkıp göresi geliyor değil mi? Işık işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder