Hayatında belkide ilk kez, o gün kabuğuna çekilip herkesi ve her şeyi bi' kenara bırakmakla güvende hissetmedi kendini. Dur dedi, nereye kadar böyle devam edeceksin ürkek kaplumbağa? Zaten yavaş yavaş adımların, birde her tıkırtıda böyle saklanırsan işin iş senin! Bırak bu orman göstersin sana tüm yeşilliğini, artık tasalanma. Ezileceksek hoyrat bir hayvanın ayağı altında, eziliriz napalım...
İşte böyle başladı bizim kaplumbağanın serüveni. Bir tavşanla tanıştı zaman içinde. Öyle iyi anlaştılar ki, kabuğunun ardına gizlenmekte neyin nesiydi artık? Unuttu. Ormandı artık onun evi, güvende hissediyordu kendini. Nasır bağlayan ayakları da açıldı gitgide, gidecekleri yere hep beraber gittiler. Ve hala gitmekteler, uzun ince çiçekli bir yolda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder