Ben bunları kimseye anlatmadım

Ben bilindiği üzere üniversite son sınıf öğrencisiyim. Umuyorum ki bundan yarım dönem sonra elime diplomamı alacağım. Alırım almasına da önümde kocaman bir engel var. Ne mi o? Genel kimya 2! Bu birinci sınıf dersini, ben yıllardır veremedim gitti. Çok çalıştım çabaladım sanılmasın, hiç umrumda olmadı; ama şimdi mezun olma derdi sardı dört bir yanımı, vermem gerek bir şekilde. İşin kötü tarafı, sistem de değişti. Yıllardır veremediğim bu dersi, şimdi İngilizce olarak alacağım ve 60'lık sistemde vereceğim. Ne dediğinizi duyar gibiyim! Evet haklısınız, bok veririm, nereye veriyorum?

 

Neyse, işte bundan yıllarca evebeynlerimin haberi olmadı. Onlar beni hep ders bırakmadan sınıf geçen çalışkan bir öğrenci olarak bildiler. Ben de artık hazır ailecenek zor zamanlar yaşıyorken, söylesem onların o kadar da gözlerine batmaz diye sinsi bir düşünceyle söyle gitsin dedim kendime. Bela olacak çünkü başıma, biliyorum. Dediğim gibi de oldu, anlayışla karşıladılar. Gariplerimin benimle uğraşacak, bana laf söyleyecek halleri yok ki.

 

Lakin gene annem şöyle bir kızar gibi oldu, Cansu yıllardır arkamızdan iş mi çevirdin, niye söylemiyorsun kızım sen? diyince, ben de haydi kızım zeytinyağı gibi üste çıkma vaktidir bu diyerek, "Anne sen de o kadar şey alıyorsun, fiyatlarını babama cüzi miktarda söylüyorsun, niye?" "Her şeyi bilmesine gerek yok, niye söyleyesin, kızacak işte belli?" diyince gülüştük. Böylece omuzlarıma çullanan bu yükten kurtulmuş oldum.

 

Not 1: Şu asittir bazdır, tampon çözeltidir anlayan var mı yahu?

Not 2: Hey sen, var diyen! Ben "bi yardım eli uzatta ben de anlayayım nolur" demeden kapa kapa sayfayı, hadi çabuk!