Ben açık konuşmak gerekirse pek dininde imanında olan biri değilim.
Ezan okunurken müzik de dinlerim, öpüşürüm de. İstiklal Marşı esnasında nerede olursam olayım saygı duruşunda duran veyahut mezarlık önünden geçerken müziğin sesini kapatan ben, aynı saygıyı ezana gösterememe nedenim ise gayet şımarıkça; aileden böyle görmedim napayım.
Hatta abdest almayı bile birkaç yıl öncesine kadar bilmiyordum da kafama vura vura öğretti dış baskılar. (Sevgi bokuna o da.) Hoş, sorsan şimdi "3 kollara 3 burna 3 ağza bir de vücuda hop bitti" yanıtı alırsın benden... Napayım yani?
"Gavur izmirli işte" dediğinizi duyar gibiyim. Desinler değişemem...
Bu yazının çıkış noktası ise bugünün kandil olması. Belli bir yaşa kadar cevap yazardım gelen mesajlara, uzun zamandır konuşmadığın insanların halini hatrını sorma, numaralarını sildiklerimi geri ekleme fırsatı olarak görürdüm; "Saol senin de kandilin mübarek olsun, nasılsın nasıl gidiyor bakalım?"...
Kandil nedir onu bile bilmiyorum ki ben, neyine cevap yazayım mantığıyla bir süredir gelen mesajları okumuyorum... İnsanlar bu kız kafir herhalde düşüncesiyle midir, yoksa benimle aynı kafada olduklarından mıdır nedir, bugün bir allahın kulu toplu mesaj bile göndermedi yahu.
Yalnız gene de en yakın iki arkadaşım mesaj atmak yerine arayıp kutlamayı tercih ettiler. En azından onlar öğrenmişler ki Cansu cevap yazmıyor, arayalım bari şu hatunu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder